Of hij nu bochten aansnijdt voor een fotoshoot, journalisten over bergwegen gidst of met klassieke motoren wedstrijden rijdt op verschillende continenten, Hubert brengt in elke rol een zeldzame combinatie van vakmanschap, rust en charisma. Als voorrijder tijdens Bridgestone-events zorgt hij er niet alleen voor dat alles logistiek op rolletjes loopt: hij brengt de banden van het merk tot leven op de weg, voor de camera en in elke bocht. Tijdens de lancering van de T33 in Kroatië spraken we met Hubert over zijn parcours, zijn ingesteldheid en wat er echt nodig is om voorop te blijven.
Kun je iets vertellen over je rol tijdens een Bridgestone-event?
“Eigenlijk heb ik hier drie verschillende taken”, begint Hubert. “Om te beginnen help ik met de motoren: schoonmaken, controleren en de wielen demonteren. Ik monteer de banden niet zelf, dat doen de technici van Bridgestone, maar ik zorg wel voor al het voorbereidende werk.”
Daarna komt het rijden. “Voordat de journalisten aankomen, doe ik alle vooropnames. We trekken dagen uit om foto- en videomateriaal te maken en rijden daarvoor telkens opnieuw voor de camera. Zodra de journalisten er zijn, begeleid ik hen op de weg. Ik rijd tijdens elke rit voorop en zorg ervoor dat ze veilig en comfortabel kunnen rijden en de banden naar behoren kunnen testen.”
Hoe ben je in de motorwereld beland?
“Ik ben opgegroeid in hartje Parijs, maar ik droomde er altijd van om motor te rijden. Op mijn negentiende kreeg ik eindelijk mijn eerste motor en begon ik meteen wedstrijden te rijden.”
Vanaf dat moment ging Hubert er volledig voor. “Ik wilde elke vorm van motorsport proberen: motorcross, enduro, flattrack, rally en ijsracen. Ik reisde door heel Europa om wedstrijden te rijden. Het racen was belangrijk voor mij, maar de reizen en de ervaringen onderweg waren dat net zo goed.”
Zijn professionele carrière begon dankzij een vriend. “Een jaar of tien geleden vertelde een bevriende fotograaf die voor Ant Productions werkte dat ze voor Yamaha een precisierijder zochten. Zo ben ik ermee begonnen. Sinds ongeveer 10 of 2017 werk ik samen met Bridgestone.”
(flattrack in Spanje)
Rijd je vandaag nog altijd wedstrijden?
“Absoluut”, glimlacht hij. “Vorig weekend reed ik nog een strandrace in Engeland. Ik rijd nog geregeld wedstrijden, tegenwoordig vooral op klassieke motoren.”
(een dag strandracen in het VK met de E50)
Hoe bereid je je voor op een evenement als dit?
“Niet!”, lacht hij. “Ik kom gewoon opdagen. Ze geven me de motor, de handschoenen, de helm en zelfs de kleding. Alle anderen komen met een hele berg bagage aan, terwijl ik bijna niets bij me heb.”
De voorbereiding ter plaatse is echter cruciaal. “Voordat het evenement begint, controleren we altijd de wegen. Zelfs wanneer Ant Productions maanden eerder al op verkenning is geweest, rijden we het parcours opnieuw en gaan we alles nog eens na. We controleren of de gps werkt en of de omstandigheden nog altijd goed zijn.”
Wat houdt je rol als voorrijder in?
“Het is half rijden, half psychologie”, legt hij uit. “Ik ben een soort menselijke gps, maar houd tegelijk alles in de gaten. Ik kijk voortdurend in mijn spiegels om te zien hoe het met de journalisten gaat: zijn ze moe, hebben ze last van een jetlag, gaan ze er stevig tegenaan of houden ze zich juist in?”
Je moet je onderweg voortdurend kunnen aanpassen. “Sommige rijders willen snel gaan, terwijl anderen het rustig aan moeten doen. Om de paar minuten tel ik iedereen: één, twee, drie, vier, vijf. Als iedereen er nog bij is, weet ik dat ik door kan rijden. Raakt iemand achterop, dan pas ik het tempo aan.”
(in Bulgarije met de AX41S)
Hoe communiceren jullie tijdens het rijden?
“Met handgebaren”, zegt Hubert. “Duim omhoog, duim omlaag, een V-teken: iedereen begrijpt het. Als er een probleem is, claxonneren ze en stoppen we. We houden ook regelmatig halt, zodat ze van motor kunnen wisselen, foto’s kunnen nemen en water kunnen drinken. Dat hoort bij het ritme.”
Wat vind je het leukste aan voorrijden?
“De wegen”, antwoordt hij meteen. “We komen altijd op fantastische plekken: Kroatië, Marokko, de bergen… De landschappen zijn prachtig, het eten is lekker en het weer is beter dan in Parijs”, voegt hij er lachend aan toe. “Soms voelt het eerlijk gezegd gewoon als vakantie.”
(met de brommer door Senegal)
Hoe ga je om met onverwachte omstandigheden, zoals slecht weer?
“We maken ons niet druk”, zegt hij met een schouderophaal. “Iedereen hier heeft ervaring. We weten dat de omstandigheden kunnen veranderen. Begint het te regenen? Des te beter, want dan kun je de band op nat wegdek testen. Iedereen heeft regenkleding bij zich, dus we rijden gewoon verder.”
(circuitdag in België met de S22)
Je rijdt ook mee tijdens de vooropnames. Waar moet je op letten bij het filmen of fotograferen van banden?
“Er gelden eigenlijk heel wat regels”, zegt hij. “Je moet er snel uitzien, maar je wel aan de verkeersregels houden. Geen witte lijnen overschrijden, je vingers altijd op de hendels, je tenen naar binnen en je rug recht. Zo zou je normaal gesproken niet rijden, maar op beeld ziet het er goed uit.”
Hij past zijn rijstijl ook aan het type camera aan. “Voor dronebeelden rijd je trager. Voor actiebeelden ga je schuiner door de bocht. Bij opnames vanuit een volgauto neem je een extra uitgesproken lichaamshouding aan om de snelheid hoger te doen lijken, maar je rijdt altijd veilig en houdt alles onder controle.”
Werk je nauw samen met de andere rijders en de rest van het team?
“Ja. Ik heb vaak met Barbara gewerkt. Ze is razendsnel en reed vroeger professioneel. Net als ik is ze Frans, en wij zijn de enige twee Franse rijders in het team”, zegt hij met een brede grijns. “We hebben samen al verschillende lanceringen en video-opnames gedaan, en ze leert me zelfs nog het een en ander.”
Ook de rest van het team is hecht. “Ons eerste grote evenement samen vond in 2018 plaats in Marokko, en sindsdien werken we samen. Intussen voelt het als familie.”
Wat is de grootste uitdaging van je rol?
“Niet crashen”, zegt hij zonder omwegen. “En nog belangrijker: geen situatie creëren waarin een journalist zou kunnen crashen. Dat zit altijd in mijn achterhoofd. Mijn taak is ervoor te zorgen dat ze zich veilig en zelfverzekerd voelen en hen te helpen alles uit de band te halen.”
Heb je een favoriet Bridgestone-event of een bijzondere herinnering?
Hij hoeft niet na te denken. “Twee evenementen springen eruit. Om te beginnen de Gibraltar Race in 2019: 7,000 kilometer offroad in twee weken. Voor mij was dat een van de mooiste ervaringen van mijn leven.”
“Het tweede was de lancering van de BT46, hier in Kroatië, tijdens corona. Bridgestone had de 20 meest iconische motoren uit de jaren 1970 laten overkomen. Klassieke motoren zijn mijn passie, dus het was een droom om er allemaal mee te mogen rijden. Ik kon het nauwelijks geloven.”
(wegrace in Spanje met de BT46)
(ijsracen op X31-banden met spikes)
En wat is je favoriete Bridgestone-band?
“De E50”, zegt hij trots. “Het is een zachte enduroband. Ik gebruik hem voor wedstrijden en trainingen, en hoewel hij niet voor gebruik op de weg is ontworpen, biedt hij verrassend veel grip op asfalt. Het is niet de bekendste band, maar ik ben er gek op.”
Hoe zou je tot slot omschrijven hoe het is om met Bridgestone te werken?
Hij grijnst. “Niet jaloers worden”, zegt hij. “Want ik heb de beste job ter wereld.”
Nog een paar hoogtepunten
(offroad in Peru)
(racen als een krab in het VK)
(rijden door Hanoi)
(Hubert komt zichzelf tegen op een muur in Portugal)
