Rijden op de Spaanse Route 66
Het rijden van de beruchte Route 66 is een droom voor veel motorrijders. Net als veel dromen, is het niet gemakkelijk om te bereiken. Er is echter een weinig bekend alternatief voor 's werelds meest legendarische weg en het is een stuk dichter bij huis. De Ruta de la Plata, die het Iberisch schiereiland van noord naar zuid oversteekt, kan worden beschouwd als de Spaanse Route 66.
La Ruta de la Plata is een moderne route gebaseerd op een oude Romeinse weg, hoewel de naam uit het Arabisch komt en verwijst naar het soort ondergrond (balata, een verharde weg) en niet naar het vervoer van zilver zoals vaak wordt gedacht. Het verbond enkele van de grootste steden in het oude Hispania en werd ook gebruikt om de Romeinse cultuur te verspreiden. Het werd voorzien van infrastructuren die nu belangrijke overblijfselen zijn langs de route en bleef een belangrijke rol spelen in de communicatienetwerken van het Iberisch schiereiland in de Middeleeuwen, gedurende de eeuwen dat moslims en christenen het land, de economie, en cultuur deelden (of betwistten); en sindsdien.
Een motorroute met een geschiedenis
De route loopt door vier regio's en zeven provincies op een noord-zuid-as van 1000 kilometer lang en meer dan 100,000 vierkante kilometer. Reizigers kunnen genieten van talloze voorbeelden van alle culturen die hun sporen hebben achtergelaten op het Iberisch schiereiland: van de Romeinse wereld tot het barokke Sevilla, inclusief de Arabische erfenis, de Romaanse (die zijn grootste pracht bereikt in Zamora), de gotische architectuur, enz.
Dankzij de route en infrastructuur is het bovendien een ideale route voor motorrijders. In dat opzicht is de Ruta de la Plata een van de meest complete en gevarieerde routes die je met de motor kunt verkennen. Dankzij het zuidelijke klimaat kun je de route 365 dagen per jaar berijden.
We hebben het in mei gedaan op een MV Agusta Turismo Veloce uitgerust met de Bridgestone T32. De perfecte fiets voor deze route, met de perfecte banden. De Ruta de la Plata omvat oude en originele delen van de antieke route, maar je kunt ook kiezen voor modernere routes. Snelwegen, bergpassen of grindwegen zijn geweldige opties. We hebben dat allemaal gedaan, beginnend in de prachtige stad Gijón. Gijón, gelegen aan de Atlantische kust, is geen typische Spaanse stad. Het is groen, het regent er veel en al met al zijn er niet veel toeristen.
Makkelijke of uitdagende motorweg?
Toen we Gijón verlieten, stonden we meteen voor een dilemma: de gemakkelijke weg door Oviedo nemen of rechts van de stad blijven en de uitdagendere route door het natuurpark Redes nemen. Het is een van de voordelen van de route: je hoeft niet op dezelfde weg te blijven. Met een motorpaspoort kun je op meerdere punten langs de weg inchecken en krijg je bovendien korting in veel hotels en restaurants.
Na een regenachtige en mistige start in Gijón en wat vrij lage temperaturen in de bergen, verbeterde het weer eens we Leòn passeerden. Vanaf dan was het warm en droog. Precies zoals je zou verwachten tijdens de zomer in het centrum van Spanje. Na 300 km en teveel foto- en koffiestops, stopten we in Zamora voor onze eerste overnachting op La Ruta. Zoals overal in Spanje het geval is, waren het eten en de wijn heerlijk, en de rekening zeer betaalbaar. Gijón-Zamora was een geweldige eerste dag.
Genieten van Pata Negra
En de tweede dag beloofde nog beter te worden, want we hadden tussenstops gepland in Salamanca en Guijuelo. We bereikten ons eerste doel in iets minder dan twee uur, over de gemakkelijke en snelle N66. Het voelde goed om op onze MV Agusta Turismo Veloce het gas te kunnen opendraaien en te genieten van de hoge snelheidsstabiliteit van de Bridgestone T32. Een dag eerder waren we verbaasd over de grip in de regenachtige bergen, nu genoten we van de feedback en de balans bij hoge snelheden. Het is geweldig om te reizen op banden waar je 100 procent vertrouwen in hebt.
Salamanca is een van de meest Spaanse steden van Spanje. Het is er warm, het heeft heel veel geschiedenis en prachtige gebouwen. Zoals elke goede toerist dat zou moeten doen, gingen we op zoek naar de beroemde kikker van Salamanca (die overigens een pad blijkt te zijn) en reden we rond om veel van de beroemde architectuur te bekijken. Zonder de verzengende hitte waren we misschien langer gebleven. Maar Guijuelo riep ons toe. Dat lijkt voor de meeste mensen misschien niet veel voor te stellen, maar als je weet dat dit stadje het centrum is van de Pata Negra-industrie, dan weet je dat dit een must is voor elke niet-vegetariër. We stuitten opnieuw op heerlijk en betaalbaar eten, maar dit keer voegden we wat vrij dure jamòn toe aan onze bestelling. Iberische ham is over de hele wereld bekend, en de Pata Negra is het beste van het beste. De naam verwijst naar de zwarte hoef van de lokale varkens en het vlees is uniek in zijn soort.
Rijden door Unesco-site Cáceres
Tevreden met onze lunch en de twee hammen die we gekocht hadden, vervolgden we onze tocht over een van de meest uitdagende stukken van de route. Niet vanwege de bergen of de regen, maar omdat we ervoor kozen om een aantal van de originele trajecten van de Ruta de la Plata te volgen. Kasseien en stoffige paden leidden ons van Guijelo naar Cacerès, een Unesco-werelderfgoedstad in het hart van Extremadura. Het oude stadscentrum is een must-see, maar alleen te voet. Zelfs op de motor is het erg lastig om er binnen te komen. We probeerden een hotel te vinden, maar geen van de hotels die vrij waren, kon ons een plek bieden om de motoren te parkeren. Uiteindelijk kozen we ervoor om het stadscentrum uit te rijden, waar we gemakkelijk een hotel vonden, een goedkope pizza aten en in slaap vielen zodra we in onze kamers aankwamen. De combinatie van 12 uur op de motor en de Spaanse hitte is een garantie voor een goede nachtrust!
Alle terreinen veroverd dankzij de T32
Goed uitgerust en nieuwsgierig naar wat ons te wachten stond, begonnen we aan de laatste dag. Richting Sevilla en wederom 'genietend' van de hitte; we begonnen te wennen aan het rijden van de Ruta in de zomer. We maakten een korte stop in Sevilla, maar de aankomst in een drukke stad met veel toeristen was het tegenovergestelde van wat we de voorgaande dagen hadden meegemaakt. Dus verlieten we de Andalusische metropool en maakten een laatste korte rit naar het mooie stadje Carmona. De perfecte plek om een driedaagse reis af te sluiten op een van de meest indrukwekkende trajecten van Europa. De mix van Spaanse cultuur, diverse wegen en heerlijk eten maakte dit een onvergetelijke reis. We hadden het geluk dat we op de T32 reden, want deze band was perfect geschikt voor de verschillende ondergronden die je op dit soort avonturen tegenkomt. Nat of droog, snel of langzaam, schoon of stoffig: de T32 was uitstekend tijdens deze drie dagen fietsen. Zonder zorgen over onze banden of de motor genoten we volop van deze reis. En omdat er zoveel mogelijkheden zijn om de Ruta de la Plata te rijden en we nog steeds ons motorpaspoort hebben, zijn we van plan om het binnenkort nog eens te doen. Tot ziens daar?
De cijfers van onze tocht op de Ruta de la Plata
929 km afgelegd
4 autonome gemeenschappen doorkruist
7 provincies doorkruist
72 liter brandstof
2 Pata Negra-hammen gekocht
31 uur op de fiets
1 set Bridgestone T32 banden
