Bridgestone in het World Endurance Championship – Het leven van een band
Topteams
In het World Endurance Championship zijn de droogweerbanden altijd slicks, banden zonder profiel voor maximale grip op droog asfalt. Bridgestone stapte in 2016 in het EWC, en het staat buiten kijf dat dit de beste banden van het kampioenschap zijn. Nu ook BMW Motorrad World Endurance voor Bridgestone kiest, rijden vijf topteams op Bridgestone. Dat zegt genoeg.
Alles wat Bridgestone leert op vlak van prestaties wordt vertaald naar de productie van banden die jij ook kan kopen. Bridgestone maakt daar een erezaak van. Een EWC-band is enerzijds het resultaat van jarenlang onderzoek en ontwikkeling. Anderzijds is het ook een onderzoeksinstrument om banden steeds verder te verbeteren.
Gripping Stories trok naar de 24 Heures van Le Mans om het leven van een raceband van dichtbij te volgen.

Oog voor detail
Bridgestone is een meester geworden in het voorspellen wat er nodig zal zijn tijdens een bepaalde race. Dit houdt in dat rekening wordt gehouden met het asfalt, maar ook met de temperaturen, weersomstandigheden, bandenspanning, de temperatuur van de bandenwarmers en zelfs het karakter van de verschillende motoren. Zo weten we bijvoorbeeld dat de Kawasaki van de Webike Trickstar Team - ook rijdend op Bridgestone voor het eerst dit jaar – heeft een zeer agressief motorkarakter. Dit stelt iets andere eisen aan een band dan bijvoorbeeld de YART Yamaha, dat zijn vermogen op een minder agressieve manier overbrengt op de achterband. De elektronica van elke motorfiets speelt ook een rol, en dan zijn er natuurlijk de coureurs. Alles wordt meegenomen, en als je de nieuwe teams, BMW en Kawasaki, vraagt wat de samenwerking met Bridgestone zo bijzonder, het antwoord is: aandacht voor details.

Type
Wat de karkas en de rubbercompound zo speciaal maakt, is… een geheim. De concurrentie kijkt immers mee, dus die info wordt niet gedeeld. Iedereen heeft het over ‘rubber’, maar rubber is eigenlijk maar een klein deel van de chemische mix die onder die noemer valt. Daarom heeft een EWC-band eigenlijk geen echte naam. Ook al gebruikt Bridgestone op elke race vaak dezelfde naam, het type band dat daarachter schuilt is telkens anders – van race tot race, van circuit tot circuit. Zelfs de teams weten niet welk type band achter welke naam zit.

Sympathie
Wanneer een band uit de mal komt in Tokio, dan is dat altijd met een specifieke race in het achterhoofd. In dit geval: Le Mans, en bijvoorbeeld de BMW M 1000 RR. De band wordt daarna samen met zo’n 1,300 soortgenoten naar het circuit vervoerd. Dat gebeurt met de grootste zorg. De slicks worden rechtopstaand opgeslagen tussen andere banden in verwarmde containers. Dat kost handenvol geld, maar zo vermijd je dat het karkas plooit of wordt platgedrukt onder een stapel banden – laat staan dat het mengsel zou aftakelen door de kou.

Instructies
Ter plaatse wordt de bandenkeuze bepaald door de ingenieurs van Bridgestone. Vaak is er een selectie van drie slicks voor achteraan: noem ze gewoon soft, medium en hard. Elke ploeg krijgt een eigen ingenieur toegewezen, onder toezicht van een overkoepelend ingenieursteam. Zij beslissen welke band wanneer gebruikt wordt en geven in de pit instructies over het opwarmen: hoe lang de band moet opwarmen, enzovoort. Een Bridgestone-band wordt dus met de grootste zorg behandeld. Bij het monteren op de velg, dat gebeurt door een team van een tiental mecaniciens, wordt er nauwkeurig op gelet dat de slick perfect aansluit op de velg. Een indicatielijn op de zijwand dient als controle.
Moer
Ook over de ventielen zijn de Bridgestone-ingenieurs erg precies. Want details kunnen een wereld van verschil maken. Later in de race zal de voorband van de winnende YART Yamaha langzaam leeglopen, in de vroege ochtend. Gewoon omdat een moer die het ventiel vasthoudt, het begeeft. Een minuscuul onderdeel, met mogelijk gigantische gevolgen.

Breed scala
In Le Mans is het fris en vochtig. Maar dankzij de ‘super soft’-compound kunnen de Bridgestone-slicks het prima aan. Wat de teams ook opviel dit jaar: de Bridgestones presteren goed in een heel breed scala aan omstandigheden. De concurrentie is gevoeliger voor factoren zoals temperatuur of luchtvochtigheid en moet daardoor vaker wisselen van type band. De Bridgestones blijven stabiel over een ruimer bereik.
Dat vertaalt zich natuurlijk ook naar de banden die jij op je motor legt. Veelzijdigheid is goud waard, zowel op het circuit als in het dagelijks verkeer. In deze steeds spannendere races is elke pitstop goed voor een halve tot een hele ronde verlies – die haal je zelden in. En op de openbare weg is elke onverwachte verandering in grip of weer zoveel veiliger met een band die zoveel aankan.

Info
We kunnen hier geen exacte informatie delen over temperaturen, bandenspanning en hellingshoeken, omdat dit vertrouwelijke informatie is tussen Bridgestone en het team. Zelfs de andere Bridgestone teams mogen die informatie niet met elkaar delen. Dat BMW na 32 ronden – en dan nog alleen omdat de brandstof op is – als vierde terugkeert naar de pits, achter YART-YAMAHA, Kawasaki Webike Trickstaren F.C.C. TSR Honda France (alles ook op Bridgestones) zegt misschien meer over de prestaties van de banden dan welke andere informatie dan ook.

En daarna?
Wanneer de banden razendsnel gewisseld worden in de pitstop, rolt het team de gebruikte slicks meteen weg voor een snelle controle. Temperatuur, druk, visuele inspectie van het rubber. Alles in orde. Het is de rijder die het applaus krijgt van het team, maar de band speelde zeker ook wel een grote rol.
Omdat deze slick het zo goed deed onder ongewone omstandigheden, wordt de barcode gescand. Dat betekent dat deze band apart wordt gehouden en achteraf grondig onderzocht. Alle data wordt opgeslagen. Hoeveel profiel is er afgesleten? De band wordt volledig gefotografeerd, dan opgeslagen in Duitsland en ten slotte naar Japan gevlogen voor een diepgaand onderzoek.

Bridgestone-DNA
Het belangrijkste van dit verhaal? De eindklant. Jij dus. Jij weet nu dat de volgende Bridgestone-band die je op je motor legt, bol zal staan van de ervaring uit het zwaarste kampioenschap ter wereld. Dat is het Bridgestone-DNA.




